R E P E R T O I R E


De Oude Jutter

COUPLET
Op de grens van land en Noordzee,
laat hij sporen na in 't zand,
neemt hij alles wat hij vindt mee,
langs de vloedlijn van het strand,
tussen schelpen wier en afval,
zoekt hij naar die ene schat,
slechts een vieze lekke strandbal,
treft hij op zijn jutterspad.

REFREIN
Maar hij is en blijft een jutter,
zoekend naar hij weet niet wat,
niets ter wereld is onnutter,
wie in godsnaam zegt hem dat.

COUPLET
Ooit vond hij een knappe sjoelbak,
ook een keer een canapé,
onlangs een tweedelig badpak,
dat was van een vrouw in zee,
heeft het toch maar meegenomen,
zij kwam hem niet achterna,
vrouwlief die hem aan zag komen,
draagt nog altijd de beha.

REFREIN
Want hij is en blijft een jutter,
zoekend naar hij weet niet wat,
niets ter wereld is onnutter,
wie in godsnaam zegt hem dat.

COUPLET
Hij trotseerde windkracht negen,
ging niet opzij voor een orkaan,
viste tijdens storm en regen,
balken uit de zee vandaan,
nu is hij een dagje ouder,
zijn gestel gaat achteruit,
draagt geen plank meer op zijn schouder,
alsmaar schraler is zijn buit.

REFREIN
Maar hij is en blijft een jutter,
zoekend naar hij weet niet wat,
niets ter wereld is onnutter,
wie in godsnaam zegt hem dat.

COUPLET
Eenmaal nog zoekt hij het strand op,
blijft dan op de vloedlijn staan,
wachtend op een golf met schuimkop,
om daarop naar zee te gaan,
wordt door meeuwen begeleid,
met weemoedig luid gekrijs,
naar het eiland zonder tijd,
naar het juttersparadijs.

REFREIN
Want hij was een echte jutter,
heeft gevonden wat hij zocht,
niets ter wereld is onnutter,
maar het was zijn pelgrimstocht.

Want hij was een echte jutter,
heeft gevonden wat hij zocht,
niets ter wereld is onnutter,
maar het was zijn pelgrimstocht.